*बहीण त्याला कळली नाही*
नम्रपणे बोलण्या जीभ त्याची वळली नाही
जीव लावणारी बहीण त्याला कळली नाही...!!
संकटावर मात करण्या उभी राहिली सदैव
हातात घालून हात संकटे पेलत राहीली सदा
खंबीरपणे उभी स्वतः क्षणभरही ढळली नाही
जीव लावणारी बहीण त्याला कळली नाही....!!
संघर्षमय जीवन जगत राहीली सदा
झगडत राहीली वाघीण सतत परिस्थितीशी
बिकट परिस्थितीत कधीच ती पळली नाही
जीव लावणारी बहीण त्याला कळली नाही....!!
आईसारखीच माया तिची तुझ्याचसाठी
धूर तुझ्या डोळ्यांत साठला कसला काय माहिती?
मागता क्षणी देत राहीली कधी कुणावर जळली नाही
जीव लावणारी बहीण त्याला कळली नाही...!!
ज्याला कळली बहीण तो मुक्ताईचा ज्ञानेश्वर झाला
ज्याला कळली बहीण तो सुभद्रेचा कृष्ण झाला
देवकीचे प्रेम मात्र कंसास कधी वळले नाही
जीव लावणारी बहीण त्याला कळली नाही....!!
मोह,माया,गर्व, अहंकार काय घेऊन बसलास
मरणासन्न त्या आत्म्याला पुन्हा मारत बसलास
एवढी तिची शालिनता कधी मळली नाही
जीव लावणारी बहीण त्याला कळली नाही...!!
नाही राहीली भार कुणावर बनली स्वावलंबी
अक्कलहुशारी,अन पुण्य पाठीशी घेऊन
सोबतीला मायबापांचे आशिर्वादाने राहीली
स्वकष्टावर जगली सदा, कुणा ती भाळली नाही
जीव लावणारी बहीण त्याला कळली नाही....!!
माझे माझे म्हणत गेली,आले संकटे झेलत गेली
माहिती होते कुणी नाही कुणाचे वेड्या तरी
मन मारून जगत राहीली अपेक्षा ना कुणाची
मातापित्यानंतर कधी कुणा ती सळली नाही...!!
जीव लावणारी लाखात एक,एकुलती एक
बहिण त्याला कळली नाही...!!
कवयित्री
मिनाक्षी पांडुरंग नागराळे
जिल्हा परिषद प्राथमिक शाळा कोकलगाव
ता.जि.वाशिम.
No comments:
Post a Comment